Matthew Monahan: Sculpturen en fragmenten

In het najaar van 2026 richt Museum de Pont in Tilburg een aantal zalen in rond het werk van Matthew Monahan (1972, Eureka, USA). Naar aanleiding van twee nieuwe aankopen en een genereuze schenking van de kunstenaar toont het museum sculpturen, reliëfs en werken op papier die Monahans unieke visie op materialen en de menselijke figuur laten zien.

Materialen en transformaties

Monahan werkt met een breed scala aan materialen, zoals aluminium, papier, brons, gips, staal, bladmetaal en kunststof. In zijn handen verliezen de materialen hun eenduidige identiteit: wat hard lijkt, blijkt kwetsbaar, terwijl fragiele elementen onbuigzaam en industrieel aandoen. Deze transformaties geven zijn werk een onvoorspelbare en dynamische kwaliteit die telkens nieuwe interpretaties mogelijk maakt.

De gefragmenteerde menselijke figuur

De menselijke figuur staat centraal in Monahans werk, maar verschijnt nooit als compleet lichaam. Losse ledematen, hoofden en fragmenten worden afgebroken, verschoven en opnieuw samengebracht. Deze fragmentatie wekt een gevoel van verval, instorting en desintegratie, terwijl tegelijkertijd ruimte ontstaat voor een samengestelde schoonheid. Stalen constructies functioneren zowel als dragers als kooien, waar de sculpturen zich doorheen bewegen en nieuwe relaties met de ruimte aangaan.

Fragmentatie als strategie

Fragmentatie is bij Monahan een bewuste strategie. Zijn werk roept associaties op met het onafgemaakte en het droomachtige, waarin vormen plooien, kreuken, breken en uiteenvallen. De vouw speelt een centrale rol: soms elegant, soms gewelddadig, tot aan het punt waarop het materiaal letterlijk bezwijkt. In deze spanning tussen controle en verlies ontstaat een rijk veld van betekenissen, dat de kijker uitnodigt om voortdurend nieuwe verbanden en verhalen te ontdekken.

Een samengestelde schoonheid

Het resultaat van Monahans werk is een visueel en emotioneel geladen ervaring, waarin verval en herkomst samenkomen tot een intrigerende en gelaagde schoonheid. Zijn sculpturen en tekeningen nodigen uit tot reflectie over de fragiliteit, kracht en transformaties van mens en materiaal.