Een Eerbetoon aan Jakob de Wilde en Hanna de Wilde-Smeer in de Willem II-straat in Tilburg
In het hart van Tilburg in de Willem II-straat, werden in 2024 struikelstenen gelegd ter nagedachtenis aan Jakob de Wilde en Hanna de Wilde-Smeer. Deze herdenkingstekens markeren het tragische verhaal van een echtpaar dat, ondanks hun band met de Nederlands-Israëlitische Gemeente, niet gespaard bleef van de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog.
Het Levensverhaal van Jakob de Wilde en Hanna de Wilde-Smeer
Jakob de Wilde, ooit geboren in een streng orthodox gezin, ontdekte zijn roeping als chazan op slechts 17-jarige leeftijd in Heerenveen. Zijn muzikale talent en spirituele roeping leidden hem naar diverse gemeenschappen, waaronder het verre Paramaribo in Suriname, waar hij maar liefst dertig jaar diende. In 1929 vestigde Jakob de Wilde zich in Tilburg, waar hij samen met zijn vrouw Hanna Smeer woonde in het huis aan de Willem II-straat 18, dat nauw verbonden was met de synagoge.
Hun band met de Nederlands-Israëlitische Gemeente verschafte hen tijdelijke bescherming tegen deportatie, maar op 1 juni 1943 werden ze toch gearresteerd en naar Vught gebracht. Slechts enkele dagen na hun aankomst in Sobibór, op 11 juni, werden Jakob de Wilde en Hanna de Wilde-Smeer op tragische wijze om het leven gebracht. Jakob stierf op 69-jarige leeftijd, terwijl Hanna 67 jaar oud werd. Hun leven en lot herinneren ons aan de duistere dagen van de geschiedenis en benadrukken de onontkoombare noodzaak om nooit te vergeten.
Günter Demnig: De kunstenaar achter de struikelstenen
Günter Demnig, geboren op 27 oktober 1947 in Berlijn, is de kunstenaar achter het indrukwekkende project ‘Stolpersteine’. Zijn achtergrond in kunstpedagogie en industrieel design heeft hem gevormd tot een gepassioneerde kunstenaar en wetenschapper. De struikelstenen, kleine gedenkstenen van brons, zijn een krachtig herinneringsteken voor alle slachtoffers van het nationaalsocialisme.
Struikelstenen: Een tastbare herinnering
Struikelstenen zijn geen gewone stenen; ze zijn tastbare herinneringen aan degenen die tijdens de Tweede Wereldoorlog werden vervolgd, gedeporteerd of omgebracht. In Tilburg dienen deze gedenktekens als een blijvende herinnering aan de Holocaust en andere vormen van vervolging. Ze vertellen het verhaal van onschuldige levens die abrupt werden beëindigd en dienen als een waarschuwing tegen discriminatie en haat. Deze kleine stenen in het trottoir spreken luid en duidelijk, roepen op tot herdenking en pleiten voor een wereld waarin het duister van het verleden niet wordt vergeten, maar juist wordt verlicht door het licht van bewustzijn en empathie.
