De zusters van liefde: inzet voor zorg en onderwijs
De Zusters van Liefde vormen een internationale congregatie die zich inzet voor onderwijs, gezondheidszorg, bejaardenzorg, maatschappelijk werk en pastorale zorg. Tot ver in de twintigste eeuw waren de Nederlandse zusters actief, zowel nationaal als wereldwijd. Inmiddels zijn zij met pensioen en zijn hun taken overgedragen aan leken. In Nederland wonen nog 67 zusters. Wereldwijd telt de congregatie 330 zusters en 126 zusters in opleiding.
De oorsprong in Tilburg
De congregatie werd op 23 november 1832 gesticht door Joannes Zwijsen, toen pastoor van de parochie ’t Heike in Tilburg. Zwijsen was geraakt door de armoede en sociale omstandigheden van zijn parochianen, vooral textielarbeiders en dagloners. Hij wilde kinderen uit arme gezinnen toegang geven tot onderwijs. Samen met drie vrouwen begon hij een klein liefdadigheidsgesticht vanuit een woning aan de Piusstraat.
Moeder Michaël Leijsen: de eerste overste
Maria Leijsen, geboren in 1779 in Herentals (België), werd de eerste overste van de congregatie. Zij kwam in 1832 samen met andere vrouwen naar Tilburg en nam het initiatief om onderwijs te geven aan verwaarloosde kinderen. Deze vrouwen waren begijnen die zich toelegden op hulp aan de armen. In 1834 legden zes zusters hun kloostergeloften af in de kerk van ’t Heike. Op diezelfde dag werd zr. Michaël gekozen als overste.
Toewijding en groei
Zr. Michaël Leijsen leidde de congregatie twintig jaar en stond bekend om haar toewijding. Zij was de eerste zuster die beloofde om besmettelijke zieken te verzorgen, zelfs met gevaar voor eigen leven. Ze overleed in 1862 op 83-jarige leeftijd. De congregatie leeft voort in haar spirituele missie en maatschappelijke betrokkenheid.
