De Lancierskazerne in Tilburg
De Lancierskazerne is een voormalig kazernecomplex in Tilburg, gebouwd in 1842 in opdracht van koning Willem II door aannemer Adriaan Goijaerts. Het is de oudst bewaarde cavaleriekazerne van Nederland en vormt een belangrijk monument in het stedelijk erfgoed van Tilburg. Het oude kazernegebouw aan de St.-Josephstraat herbergt tegenwoordig kantoren, terwijl het Regionaal Archief Tilburg is gevestigd in de voormalige paardenstallen aan de Kazernehof.
Historische achtergrond
Na de Tiendaagse Veldtocht van 1831, waarbij Willem II zijn troepen in Tilburg inkwartierde, werden er in 1841 drie stallen gebouwd voor tweehonderd paarden. Het jaar daarop volgde de bouw van een kazerne voor tweehonderd manschappen. Hier werden het 2e en 3e eskadron van het 4e regiment Lichte Dragonders gehuisvest, waardoor Tilburg een garnizoensstad werd. In 1843 vervingen de lansiers de dragonders en werd een manege toegevoegd.
Op 30 april 1856 vertrokken de militairen en kwam het complex in handen van de gemeente Tilburg. Later werd het verkocht in twee delen: P.J. van den Bergh vestigde er een volderij en wollenstoffenfabriek, terwijl N.N. de Kanter er een leerlooierij startte. In 1904 bouwde Van den Bergh een ketelhuis met hoge schoorsteen op de binnenplaats. Nadat De Kanter zijn deel aan Van den Bergh had verkocht, werd een weverij gebouwd, wat uiteindelijk leidde tot de oprichting van de firma BeKa (Van den Bergh-Krabbendam).
Van fabriekscomplex naar rijksmonument
In 1968 sloot BeKa haar deuren en keerde het complex in 1976 terug naar de gemeente. Een deel van de fabrieksgebouwen werd gesloopt, maar de overgebleven opstallen, waaronder de paardenstallen en de schoorsteen, werden geklasseerd als rijksmonument.
Op 16 september 1988 vestigde het Gemeentearchief van Tilburg zich in een deel van het complex. Tegenwoordig is hier het Regionaal Archief Tilburg gehuisvest, waarmee de Lancierskazerne een belangrijke rol speelt in het bewaren van het stedelijk en regionaal erfgoed.
