Begraafplaats van Berkel: geschiedenis en ligging
De begraafplaats van Berkel, behorend tot de Johannes XXIII parochie, werd in 1885 aangelegd op initiatief van pastoor Bernardus van Rijckevorsel. De ingang bevindt zich aan de Dom. S. Dubuissonstraat. Deze serene plek is al meer dan een eeuw een belangrijke locatie voor nabestaanden en biedt een rijke geschiedenis met diverse uitbreidingen en monumenten.
Bijzonderheden en monumenten
Achteraan in het midden van de begraafplaats staat een markant zinken kruisbeeld op een Calvarieberg, geplaatst in 1890, dat direct de aandacht trekt. Dit kunstwerk symboliseert de troost en hoop die deze plek biedt aan bezoekers. Centraal staat ook een monument uit 2004 ter nagedachtenis aan overleden, ongedoopte kinderen die vroeger niet in gewijde grond mochten worden begraven. Dit monument onderstreept de betrokkenheid en het medeleven van de gemeenschap.
Eerste begrafenis en uitbreidingen
De allereerste begrafenis vond plaats in juni 1885, toen Antonius van Iersel hier werd begraven. Zijn grafzerk is nog steeds aanwezig, omringd door andere oude en monumentale zerken die het historische karakter van de begraafplaats versterken. Door de jaren heen is de begraafplaats diverse keren uitgebreid: in 1945, 1964 en 1966. Daarnaast werd in 1991 een urnenhof aangelegd, die in 2004 werd uitgebreid. Toen kwam er ook een strooiveld bij, om zo verschillende wensen van nabestaanden te kunnen faciliteren.
Oorlogsgraven
De begraafplaats herbergt ook vier oorlogsgraven, waarvan drie uit de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) en één uit 2007, afkomstig uit Uruzgan. Deze graven herinneren aan de offers die zijn gebracht en geven de plek extra historische betekenis.
