ALBATROSS begon in 2008 als een samenwerkingsproject met activist en fotograaf Manuel Maqueda. Het doel was om het toen nog weinig onderzochte probleem van plasticvervuiling in de oceanen in kaart te brengen. Al snel werd hun aandacht getrokken door een schokkende milieutragedie op een klein atol in de Noordelijke Stille Oceaan: Midway Island.
Bij het eerste bezoek in september 2009 fotografeerden en filmden zij duizenden jonge albatrossen die dood op de grond lagen, met magen vol plastic. Deze ervaring was hartverscheurend en bracht de verwoestende impact van onze consumptiemaatschappij en de beschadigde relatie van de mens met de natuur pijnlijk in beeld.
Tijdens de tweede reis begon het project een nieuwe richting te krijgen. Ze ontmoetten levende albatrossen die zingend en dansend over het eiland bewogen. In totaal keerden ze acht keer terug over vier jaar, waarbij ze steeds intiemere kennis kregen van het gedrag, de lichaamscommunicatie en de levenscyclus van de vogels. Zo konden ze close-up beelden maken zonder de dieren te verstoren, van paren die hun nesten bouwden en hun jongen verzorgden tot de fluffy kuikens die alleen wachtten op terugkerende ouders.
Het creatieve proces van de film was gebaseerd op het principe van emergentie: de makers wilden het verhaal laten ontstaan op de voorwaarden van de vogels, zonder vooraf vastgelegd script of agenda. Elke dag werd benut om te filmen wat op dat moment het meest interessant of mooi leek, van albatrossen en zeeternen tot stormen en het vervallen militaire erfgoed van het eiland. Deze open, niet-lineaire aanpak stelde de filmmakers in staat een verhaal te creëren dat op geen enkele andere manier mogelijk zou zijn geweest.
Door deze aanpak onthult de film laag voor laag de poëzie van de albatrossen: hun schoonheid, gratie en sentientie. Het resultaat is een documentaire die de cyclus van leven, dood en geboorte toont en tegelijkertijd reflecteert op de relatie van de mens met de natuur en de impact van massaconsumptie.
