Cornelis Johannes Gerardus (Cees) Becht (Bergen op Zoom, 20 januari 1910 – Tilburg, 31 maart 1982) was een invloedrijke Nederlandse ambtenaar en politicus. Hij bekleedde functies als fungerend burgemeester van Soerabaja en burgemeester van Vaals, Kerkrade en uiteindelijk Tilburg. Becht staat vooral bekend als oud-burgemeester van Tilburg, waar hij de bijnaam “Cees de Sloper” kreeg vanwege de ingrijpende herinrichting van het stadscentrum.
Cees Becht werd geboren als zoon van Jacobus Cornelis Becht en Wilhelmina Johanna van Hooff. Na het behalen van zijn HBS-B in 1928 begon hij een studie indologie in Utrecht, die hij in 1933 afrondde met het economisch doctoraal examen, gevolgd door een doctoraal Indisch recht in 1934. Al vroeg trok het openbaar bestuur hem aan, wat zijn toekomstige loopbaan als ambtenaar en burgemeester vormde.
In 1935 vertrok Becht naar Nederlands-Indië, waar hij diverse functies vervulde binnen het binnenlands bestuur, onder andere in Jogjakarta en Goenoeng Kidoel. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hij geïnterneerd door de Japanse bezetter en later door Indonesische nationalisten. Na zijn bevrijding keerde hij terug in het bestuur van Soerabaja en werd hij in 1948 benoemd tot fungerend burgemeester.
In 1957 werd Becht burgemeester van Tilburg. In 1959 presenteerde hij het “Achtjarenplan”, dat leidde tot grootschalige veranderingen in het stadscentrum, waaronder sloop van historische gebouwen en herontwikkeling met hoogbouw volgens Van den Broek en Bakema. Deze ingrepen gaven hem de bijnaam Cees de Sloper, hoewel ze ook bijdroegen aan de stadsuitbreiding en modernisering van Tilburg.
Naast zijn burgemeesterschap vervulde Becht diverse functies, zoals voorzitter van het Productschap voor Bier (1964-1977) en van de Commissie Rivierdijken (1975-1977). Op 31 maart 1982 overleed hij in het St. Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg na een slopende ziekte. Cees Becht wordt herinnerd als een markante bestuurder die Tilburg ingrijpend heeft gevormd.