Achtergrond
Elise, roepnaam Liesje, Hollander werd op 13 december 1920 in Tilburg geboren in de Willem II-straat als dochter van koopman Salomon Hollander en Herta Gottschalk. Ze had een jongere broer, Leo, geboren op 9 oktober 1922. In 1921 verhuisde het gezin naar Piusplein 45 (later vernummerd naar 31). Liesjes vader bezat meerdere panden aan het Piusplein en liet in 1924 twee woningen slopen en verbouwen tot een winkelhuis met bovenwoning. Na de scheiding van haar ouders in 1933 verhuisde Liesje met haar moeder en broer naar de Van Malsenhof 24. In mei 1933 werd Mozes Elzas benoemd tot toeziend voogd over Elise en Leo. Leo werd op 18 december 1933 opgenomen in het Israëlietisch Weeshuis in Rotterdam, terwijl Liesje bij haar moeder bleef. Eind 1939 keerde Leo weer terug naar huis.
Op 28 augustus 1942 werden Liesje, haar moeder en haar broer opgeroepen om zich bij het station in Tilburg te melden voor ‘werkverruiming’ in Duitsland. Ze verschenen echter niet. In het Algemeen Politieblad van 8 oktober 1942 werd om hun opsporing verzocht. Liesje en haar moeder waren toen al overleden; via België waren zij naar Frankrijk gevlucht, maar werden nabij Parijs opgepakt en naar kamp Pithiviers gebracht. Op 18 september 1942 werden ze vanuit Drancy naar Auschwitz gedeporteerd. Volgens de overlijdensakte werden Elise en haar moeder op 21 september 1942 direct na aankomst vermoord. Liesje Hollander was 21 jaar oud. Haar broer Leo overleefde de oorlog en emigreerde naar Givataim in Israël, waar hij op 19 april 2010 op 87-jarige leeftijd overleed.
Ter nagedachtenis zijn in 2017 in de Helga Deentuin in Tilburg struikelstenen geplaatst voor Elise Hollander en haar moeder Herta Gottschalk, als blijvende herinnering aan hun levens en tragische lot.
