Jacobus Johannes (Jacques) van Poppel, geboren op 26 mei 1909 in Princenhage, was een invloedrijke Nederlandse beeldhouwer, medailleur, keramist en docent. Hij overleed tragisch op 2 september 1976 in Turnhout. Al op jonge leeftijd toonde Van Poppel talent voor tekenen en beeldhouwen, maar zijn vader drong aan dat hij eerst zijn onderwijsakte behaalde. Later koos hij voor een carrière als beeldend kunstenaar.
Van Poppel volgde zijn opleiding aan de Katholieke Leergangen in Tilburg. Na zijn opleiding begon hij zijn carrière als docent, eerst van 1945 tot 1955 aan de Katholieke Leergangen, en daarna aan de Sociale Academie in Breda. Naast zijn onderwijswerk richtte hij zich volledig op zijn beeldhouwkunst, waarbij hij figuratief werkte in materialen als hout, brons en steen.
In de beginjaren van zijn kunstenaarschap maakte Van Poppel voornamelijk religieuze werken in opdracht van kerken en kloosters. Deze opdrachten waren belangrijk voor zijn ontwikkeling als kunstenaar. Later in zijn carrière kreeg hij vooral particuliere opdrachten, waarbij hij zich richtte op vrij werk en monumentale beelden. Hij werd ook gevraagd om herdenkings- en verzetsmonumenten te ontwerpen, een taak die hij met grote toewijding uitvoerde.
Jacques van Poppel kwam samen met zijn vrouw Nel om het leven bij een verkeersongeluk op 2 september 1976. Ondanks zijn vroege overlijden blijft zijn werk invloedrijk in de Nederlandse beeldhouwkunst en wordt hij herinnerd als een veelzijdig kunstenaar en een gewaardeerd docent.
