Het Korvelplein in Tilburg wordt gevormd door de Korvelseweg, Oude Goirleseweg en Oerlesestraat. Ooit lag het plein aan de doorgaande weg van Breda naar ’s-Hertogenbosch, later verplaatst naar de Ringbaan-Zuid en uiteindelijk naar de A58 in 1971. Van oorsprong is het een zogenaamde herdgang, een driehoekig plein dat dienst deed als gezamenlijke weidegrond voor schaapskudden. Veel Tilburgse wijken, zoals Korvel, Oerle en Broekhoven, dragen de naam van deze oude buurtschappen.
De naam Corvel wordt voor het eerst genoemd in 1418. In 1900 werd Korvel omschreven als het plein rondom de kerk, en in 1941 werd de naam Korvelplein officieel. Straten die uitkomen op het plein zijn onder andere Korvelseweg, Oerleseweg, Laarseweg, Diepenstraat en Berkdijksestraat, aangevuld met Korenbloemstraat, Quinten Matsijsstraat en Calandhof in de jaren ’70.
Op het plein staan verschillende historische en karakteristieke gebouwen. De Parochiekerk van Korvel, St. Antonius van Padua, ontworpen door Eduard Cuypers, verving in 1924 de oude Korvelse kerk. Het Kopshuis (nr. 207), een voormalige schoenmakerij en leerlooierij van A. van Arendonk, is een gemeentelijk monument. Ook het voormalig harmoniekorps L’Echo des Montagnes (nr. 208) en de monumentale fabrikantenwoning Diepen (nr. 214) zijn opvallend.
Het voormalige bejaardencomplex Korvelplein 60-170A, gebouwd in 1975, huisvest nu Tilburgers van alle leeftijden en wordt beheerd door TBV Wonen. Op het plein staat ook een kunstwerk ter ere van het 75-jarige bestaan van de gemeentelijke reinigingsdienst, ontworpen door Matthew Filipowski.
Het Korvelplein is een unieke combinatie van Tilburgs stedelijk erfgoed, van oude fabrikantenwoningen en kerken tot moderne wooncomplexen. Het plein weerspiegelt de historische en sociale ontwikkeling van de wijk Korvel door de eeuwen heen.
