François Joseph Oscar Leeuw werd geboren op 28 juli 1866 in Roermond en overleed op 16 februari 1944 in Nijmegen. Hij was een Nederlandse architect die bekend stond om zijn veelzijdige stijl en het vermogen om mee te bewegen met de artistieke stromingen van zijn tijd. Zijn werk weerspiegelt de overgang van de sierlijke Nieuwe Kunst naar het krachtigere expressionisme en uiteindelijk naar een vorm van Eclecticisme met historische invloeden.
Aan het begin van zijn carrière werkte Leeuw in de stijl van de Nieuwe Kunst, de Nederlandse variant van de internationale art nouveau of Jugendstil. Deze stroming kenmerkt zich door decoratieve vormen, natuurlijke motieven en vloeiende lijnen. Zijn gebouwen uit deze periode stralen een verfijnde elegantie uit die typerend is voor deze kunststroming. Leeuw wist hiermee goed in te spelen op de heersende smaak en esthetiek van rond 1900.
Vanaf circa 1910 ontwikkelde Leeuw een meer expressionistische stijl. Deze stijl kenmerkt zich door het gebruik van krachtige vormen, opvallende materialen en een emotionele zeggingskracht. In de periode 1910-1920 paste hij deze stijl toe in zijn ontwerpen, waarmee hij zijn vakmanschap verder verfijnde.
Later in zijn carrière ging Leeuw over op het Eclecticisme, waarbij hij elementen uit verschillende stijlperiodes combineerde. In zijn ontwerpen maakte hij steeds meer gebruik van historiserende details. Dit gaf zijn werk een tijdloze uitstraling en toonde zijn brede kennis van architectuurgeschiedenis. Zijn vermogen om stijlen te combineren zonder aan kwaliteit in te boeten, maakt hem tot een opmerkelijke figuur in de Nederlandse architectuur.
François Joseph Oscar Leeuw liet een veelzijdig en indrukwekkend oeuvre na dat tot op de dag van vandaag wordt gewaardeerd.
