Piet Gerrits, geboren op 13 november 1878 in Nijmegen, was een invloedrijke Nederlandse kunstenaar. Hij staat bekend om zijn werk als beeldhouwer, boekbandontwerper, glazenier en schilder. Gerrits overleed op 15 januari 1957 in Groesbeek. Zijn veelzijdige werk heeft een blijvende indruk achtergelaten op de Nederlandse kunstwereld.
Gerrits begon zijn artistieke reis aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen, waar hij van 1896 tot 1897 studeerde. Na zijn opleiding keerde hij terug naar Nijmegen, waar hij zich als nijverheidskunstenaar vestigde. Zijn werk in deze periode was vooral gericht op het ontwerpen van gebouwen en het maken van muurschilderingen, beelden, mozaïeken en glas-in-loodramen.
In de eerste jaren van zijn carrière, tot 1920, kenmerkte het werk van Gerrits zich door gestileerde vormen die rustig en niet overdadig waren. Hij maakte weinig gebruik van reliëf, en zijn werken straalden kalmte en eenvoud uit. Na 1920 veranderde zijn stijl, en kwamen oosterse invloeden naar voren in zijn werk. Gerrits begon verhalen uit te beelden, waarbij hij zich niet meer vaststelde aan strikte vlakverdelingen, maar meer vrijheid zocht in de vormgeving.
Piet Gerrits is begraven op de begraafplaats in Heilig Landstichting, waar ook een groot aantal van zijn werken te bewonderen zijn. Zijn invloed is in Nederland nog steeds zichtbaar in de kunst en architectuur, en zijn veelzijdigheid blijft een belangrijk aspect van zijn nalatenschap.
