Salomon Maurits Moerel werd op 24 november 1877 in Breda geboren als zoon van Maurits Salemon Moerel en Sientje Reens. Na zijn studie geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht begon hij in 1907 als huisarts te werken in Tilburg, aan de Tuinstraat 85. Op 19 mei 1908 trouwde hij met Adèle Dina Wolff, met wie hij drie kinderen kreeg: Caroline, Max (1914–1979) en Henri (1920–2012). Na het overlijden van Adèle hertrouwde hij in 1942 met zijn huishoudster Clara Visser.
Moerel was actief als huisarts en speelde daarnaast een belangrijke rol binnen de Joodse gemeenschap in Tilburg. Tijdens de oorlog was hij penningmeester van de Nederlands-Israëlitische Gemeente Tilburg en lid van de medische- en schooldienst van de Joodse Raad. Dankzij deze functies beschikte zijn gezin tijdelijk over een ‘Sperre’, een voorlopige vrijstelling van deportatie.
Toen op 9 april 1943 de laatste Tilburgse Joden naar Westerbork en Vught werden gedeporteerd, dook Moerel met zijn vrouw onder. Tussen 19 april en 12 augustus 1944 verbleven ze in onderduik bij de familie Van Vugt. Na ontdekking van hun schuilplaats werden Salomon en Clara op 12 augustus 1944 gearresteerd. Ze werden eerst naar Vught gebracht, vervolgens op 24 augustus naar Westerbork en op 3 september 1944 gedeporteerd naar Auschwitz. Op 6 september 1944 werden zij vermoord. Salomon Moerel was 66 jaar. Zijn zoons Max en Henri overleefden de oorlog elders in Tilburg.
Ter nagedachtenis aan Salomon Moerel, Clara Moerel-Visser en Caroline Moerel zijn op 24 november 2013 struikelstenen geplaatst voor het huis aan de Tuinstraat 85 in Tilburg. Deze stenen houden de herinnering aan het gezin Moerel levend.