Snelwandelen is een olympische discipline binnen de atletiek. Mannen wandelen de afstanden 20 km en 50 km, terwijl vrouwen sinds de Olympische Spelen van 1992 meedoen aan de 20 km snelwandelen. Het doel is om zo snel mogelijk te lopen zonder te rennen.
Bij snelwandelen moet altijd minimaal één voet contact houden met de grond, anders is het rennen. Bovendien moet de knie van het standbeen vanaf het moment dat de voet de grond raakt tot het recht onder het lichaam staat, gestrekt zijn. Pas daarna mag de knie buigen. Juryleden letten tijdens wedstrijden op deze regels en geven waarschuwingen of berispingen bij overtredingen. Bij drie waarschuwingen wordt een atleet gediskwalificeerd, zelfs na de finish.
De jurering is lastig omdat het menselijke oog het contact met de grond moeilijk exact kan zien, vooral bij hoge snelheden en in groepsverband. Elektronische hulpmiddelen zijn niet toegestaan vanwege de hoge kosten en praktische bezwaren. Dit leidt soms tot emotionele en controversiële momenten, zoals bij de atlete Jane Saville tijdens de Olympische Spelen van 2000.
Snelwandelaars bewegen rechtop en zetten de voeten bijna recht voor elkaar. Het tempo komt door een lange, vlakke pas waarbij het achterste been krachtig afzet en het bekken mee kantelt. Ook de armbeweging is essentieel voor het tempo. Uithoudingsvermogen en kracht zijn belangrijk, en een langere lichaamslengte kan voordelig zijn voor langere passen.
Naast de olympische afstanden zijn er vele snelwandelafstanden, zowel op de baan als op de weg. Wereldrecords worden apart bijgehouden voor baan en weg. In Nederland organiseert de Rotterdamse Wandelsport Vereniging (RWV) regelmatig snelwandelwedstrijden. In 2025 vond in Tilburg het NK Snelwandelen plaats, een belangrijk evenement voor deze sport.
