Stine Jensen (Hillerød, 13 januari 1972) is een Deens-Nederlandse filosoof, schrijver en publieksdenker. Kort na haar geboorte verhuisde ze met haar ouders en tweelingzus Lotte naar Nederland. Ze groeide op in Oegstgeest en bezit nog altijd de Deense nationaliteit.
Na haar studie literatuurwetenschap (cum laude) en filosofie aan de Rijksuniversiteit Groningen promoveerde Jensen in 2002 aan de Universiteit Maastricht. Haar proefschrift Waarom vrouwen van apen houden is geïnspireerd door Donna Haraway. Ze verbleef tussen 2002 en 2007 deels in Istanboel, wat resulteerde in haar boek Turkse vlinders over interculturele liefdes.
Sinds 2022 is ze bijzonder hoogleraar Publieksfilosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar oratie De onderstroom hield ze op 2 februari 2024. Voor Human maakte ze acht seizoenen van het tv-programma Dus ik ben en in 2013 de serie Licht op het Noorden, waarin ze Scandinavië onderzocht. Hier verscheen ook een gelijknamig boek bij.
Jensen schrijft regelmatig voor onder meer NRC en Filosofie Magazine. Haar eerste jeugdroman was De Verleiding. Voor haar kinderboekendebuut Lieve Stine, weet jij het? ontving ze in 2015 een Zilveren Griffel. Ze presenteerde ook Stine boekt sterren waarin ze bekende Nederlanders sprak over boeken en levensvragen.
Als publieksfilosoof pleit Jensen voor helderheid, reflectie en empathie. In interviews benadrukt ze het belang van vertragen, vragen stellen en het oordeel uitstellen. Volgens haar zijn zachtheid en vriendelijkheid cruciaal in een tijd van snelle meningen en harde uitspraken.
Meer over haar werk is te vinden op haar officiële website.
